वस्त्रहरण bhag=2.." "वाटला तितका सोप्पा होता का मृत्यू पूर्वीचा उद्योग माझा ??????"

वस्त्रहरण bhag=2.." "वाटला तितका सोप्पा होता का मृत्यू पूर्वीचा उद्योग माझा ??????"

ही कविता आहे माझ्या, इथल्या सर्वात आवडत्या कविंची......माझे मोठे भाऊ आहेत ते, म्हणूनच हे धारिष्ठ ! सनीलदा हो, योगेश ने त्यांचे नाव "बनेल....मी खोडकर" असे ठेवलेय....तेच ते....आता हे विडंबन नवीन प्रकारचे आहे.... त्यात नवीन काय? हा सहाजिकच तुमचा प्रश्न असणार.... म्हणून आधीच उत्तर देतेय......[विसरलात का? पुणेकर ना आम्ही,....मग वाटेल ते बोलातोच in advance....]नवीन या साठी की विनोदी कवितेचे विडंबन करत आहे....आता विनोदी कवितेचे विडंबन होते का ? हा प्रश्न तुमच्या सारखाच मलाही पडला होता, पण संशोधन हा प्रांत आपला नाही, हे मी मानते....[तसे आम्ही लोक खरेच बोलतो हो....] तर मग यावर संशोधन करायला स्वातीला संगितलेय..[स्वाती कोण हे विचारू नका हं....पण तुम्ही विचारणारच...म्हणून सांगूनच टाकते....(शेवटी पुणेकरच.....) तीच ती हो, नक्षत्रांचे देणे म्हणा नाहीतर अनॉखे मोरपीस म्हणा..... तीच ती..... संशोधन हे क्षेत्र तिचे....घाबरू नका, तिला संगितलेय मी, पी एच डी मिळवायचा प्रयत्न करू नकोस या विषयावर....लवकर काय तो निकाल सांग.... नाही तर मी इकडे 5 -50 विनोदी कवितेन्चे वस्त्रहरण करेन आणि मग सांगशील की, अग हे असे करता येत नाही.... तर ती सांगेन लवकरच....[कारण तीही पुणेकरच हो.....]तर विडंबन कवितेचे नाव आहे...."वाटला तितका सोप्पा होता का मृत्यू पूर्वीचा उद्योग माझा ??????"

original poem....... tovar hi vacha....
वाटला तितका सोप्पा नाही मेल्या नंतरचा प्रपंच माझा


काय म्हणता, आज कोणी
माझं तेरावं घालून गेलं
मी तर ऐकलेलं, की साऱ्यांनी
ते परवाच साजरं केलं

छे छे, किती हा घोळ
मी किती तो सहन करणार
जन्मभर कणकण मारलत
मरूनही कितींदा मरणार

जिवंत असे पर्यंत कोणीच
मला मनात साठवलं नाही
एक गिळणारा कमी झाल्याचं सुख
मेल्यानंतरही कोणी आठवलं नाही

पींडाला शिवायला आम्हां कावळ्यांना
कितींदा म्हणून यावं लागणार
आमचंही "वैयक्तिक जिवन" आहे
अडथळा कितींदा सहन करणार

ते सर्व जाऊ द्या.........
मित्र मंडळी कुठे दिसत नाहीत
कुठे मेले नाहीसे झालेत
मी गेल्याच्या दु:खात बुडून
सारे बिचारे किती प्यालेत

"पक्या" किती रडला बिचारा
एक एक अश्रूं त्याचा फसवा
उधारी फेडावी लागणार नाही
प्रचंड काळजीत बहूदा असावा

"बंड्या" चे अश्रूच थांबत नाही
"गोमू"चं सांत्वन करण्यात बुडालायं
आधीचं जळायचा आमच्या प्रेमावर
आता तर पुर्ण रस्ता मोकळा झालायं

एकच तो खरा मित्र "सुदामा"
कोणाशी हसतं नाही,बोलत नाही
मी त्याला सोडून गेल्याचं सत्य
त्याच्या डोळ्यांतून काही हलत नाही

तर असा गोंधळलेला पात्र मी
तारेवरची कसरत, मंच माझा
वाटला तितका सोप्पा नाही
मेल्या नंतरचा प्रपंच माझा

@सनिल

"वाटला तितका सोप्पा होता का मृत्यू पूर्वीचा उद्योग माझा ??????"

तसं हे कधी कबूल केलं नसतं,पण आता कुठे फरक पडतोय....
कुठे काही बोलू नका, माझं तेरावं मी जिवंतपणीच जेवलोय.....

नकळतच जेवलोय, कारण कोणीच मला सांगितलं नव्हतं.....
फुकटचं जेवायला मिळतय म्हणून मीही विचारलं नव्हतं......

असो, पण खरच सांगतोय.....
वाटला तितका सोप्पा नव्हता मृत्यू पूर्वीचा उद्योग माझा .....
पाच जनिन्वर प्रेम होतं, अन् मस्त राजबिंडा थाट माझा....

प्रेम यासाठी म्हटलं, कारण लफडं आपण कधी केलं नाही.....
एकीवरचं प्रेम करावं, असं कुठल्याच ग्रंथात लिहिलेलं नाही.....

आता पाच जणींना सांभाळायला कमी का कष्ट पडतात...???
कष्टाची कदर नाही कुणाला,लोक उगाच दमदाटी करतात.....

पण या उद्योगात, एक लफडं झालं, चूक म्हणा हवं तर, पण झालं....
दोघी निघाल्या सख्ख्या बहिणी, नि घरानं निघालं पोलिसावालं......

बरं, सटकू म्हणालो इथून तर, पोलिसी खाक्या अजब होता.....
मृत्यूपूर्वीच xxxनी आमच्या तेराव्याचा program आखला होता.....

एक पोरगी असती तर, बन्दोबस्तात लग्नं लागणार होतं....
नशीबच फुटकं! via encounter आमचं तिकीट निघालं होतं....

पोलिसच ते, त्यांनी शेवटी आमची रवानगी 'वर' केली.....
आमच्या मित्रांसोबतच मग त्यांच्या पोरींची लग्नं झाली....

काय सांगू? मित्रही अशा वेळी मलाच शिव्या देत होते....
आणि खरोखरच्या तेराव्यात जेवणावर ताव मारत होते......

दुःख मारणाचे नाही, पण निदान लग्नानंतर तरी मारायचे होते....
त्या पाच नाही तरी, सहाव्या गौरीसाठी तरी झुरायला द्यायचे होते.....

(गौरी इथे कोणी असेल तर, माफ कर बरं का.......हे सहज आठवलेले नाव....)

रेणुका @ एक झोका.....चुके काळजाचा ठोका.....20/9/2007.........1.00 p.m.

वस्त्रहरण bhag 1="कणा" कवितेचे विडंबन............

वस्त्रहरण bhag 1="कणा" कवितेचे विडंबन............

विडंबणाच्या क्षेत्रात माझे हे पहिलेच पाऊल........ आता पाऊल टाकायचे तर हळू हळू, जपून टाकावे पण नाही, पुणेकर असले काही मानत नाहीत हो, सवय, बाकी काय? तर आता घ्यायाचीच आहे उडी तर समुद्रातच घ्यावी म्हटले......... आणि कुसुमाग्रजांच्या प्रसिद्ध कवितेस हात लावायचे धाडस करतेय...... त्यांची कविता तशी काही मिळेना...एका ठिकाणी मिळलीये त्याची ही लिंक........http://pallavigalgali.blogspot.com/2005/06/kana-marathi-poem.html

विडंबन म्हणजे कवितेचे वस्त्रहरण...... म्हणून मी माझ्या विडंबन कवीताना या नावाखाली सादर करत आहे..... आपण स्वीकाराल या कविता, हे गृहीत धरूनच!!!!!!!!

सर तुम्हीच सांगितले होते ना,
जा आणि तिच्या कडून notes घे.....

शिकवले नाही तर काय झाले?
notes वाचून परीक्षा दे.....

म्हणून गेलो, नी खड्ड्यात पडलो
कणा मोडला पण प्रेमात पडलो....

तिला फक्त 'देतेस का?' विचारले....
माहीत नाही ,तिच्यावर का आभाळ कोसळले?....

notes एवजी तिने frdship असा अर्थ घेतला....
(नी पुढे बोलायाच्या आतच )एक धक्का जोरात दिला.....

पडलो एकदाचा खड्ड्यात,
आणि मोडला माझा कणा....

पण काहीही असो सर,
परत एकदा लढ म्हणा....

मी तर म्हणतो सर,
तुम्ही कधी शिकउच नका...

notes 'परत आण' म्हणायला,
जराही कचकू नका....

रेणुका @ एक झोका...चुके काळजाचा ठोका......20/9/2007....1.45 a.m.

"डोळे हे जादुगार"....भाग=4:"नयन तिचे जादुगार........"

नयन जादुगार प्रीयेचे
अस्से म्हणून छळतात...
रात्रंदिन माझ्यावर ते
कडा पहारा देतात....

काय सांगू तुम्हाला
नयनांची त्या जादू...
करते मला 'चित' नि
मन होते बेकाबू....

अस्से वाटते तिला
आपले सर्वस्व द्यावे....
नि जादूच्या राज्यात
आपण कायम हरवावे....

त्या जादुई दुनियेत
आत जायला मिळावे....
नको, मला तिथले
कायमचे नागरिकत्वच मिळावे....

काही तरी करा ना...
हे अस्से होण्यासाठी....
जादूच्या त्या राज्याचे
मला राज्य मिळण्यासाठी....

रेणुका@एक झोका.....चुके काळजाचा ठोका...13/9/2007....11.40a.m.

"डोळे हे जादुगार"....भाग=3"ठकवणारे डोळे...."

"डोळे हे जादुगार"....भाग=3"ठकवणारे डोळे...."

आमच्या मनांचा रस्ता
डोळ्यांतून गेला होता....
एकमेकांकडे झुकताना
डोळ्यांचाच हात होता....

डोळेही मज ठकवतील
असे वाटले नव्हते कधी....
विश्वास पूर्ण टाकताना
हे जाणवलेच नाही कधी...

लडीवाळ नजरेंमागे त्या
एक खेळी सुरू होती...
शब्दांना साथ त्याच्या
डोळ्यांनी दिली होती....

नजरेतला डाव त्याच्या
हाती घावला नव्हता....
नि निरगासपणा हिरवताना
तो जराही धजला नव्हता....

त्याच्या डोळ्यांनी दगा
असा कसा हो दिला?
की माझ्याच डोळ्यांनी
माझा घात होता केला?

'घात', 'आघात' हा, की?
'अपघात' होता कळेना....
डोळ्यांच्या भाषेचे हे
गुपित मात्र उलघडेना....

म्हणून मी आता,खरच
डोळे माझे मुके केलेत.....
सुन्न डोळ्यांनीच जगणे
आता मी पसंत केलेय....

रेणुका@एक झॉका...चुके काळजाचा ठोका...13/9/2007......11.20a.m.

"औन्दा लगीन करायचं..." :भाग=3= "आजच लगीन हाय...."

"औन्दा लगीन करायचं...": भाग=3="आजच लगीन हाय........"

न्हाय-व्हय करत करत..... आजच लगीन व्हणार् हाय....
बाळ्या न शालीच्या लग्नाला बघा, तुमाला यायचं हाय.....

काय म्हन्ता??? अरेच्चा!!!! आमान्त्रन न्हाय मिळालं?
पत्ता दिलता का बराबर??? मग? म्हणूनच आसं झालं....

राहू द्या की, बाकी हेच "आमान्त्रन" समद्यान्ना हाय....
आन् व्हय ,मंडळी, आहेर आणायचा विसरायचा न्हाय....

त्याचं काय ये, दारात आमी दोन पैलवान उभं केलय...
आहेराशिवाय सोडायचं न्हाय आत,आसं संगीतलय....

बिगी बिगी या बरं का मंडळी, जरा लगीन घाई हाय.....
हा, पण तेव्हढ आहेराचं अजिबात विसरायचं न्हाय......

आशीर्वाद म्हणताय का? ते मिळतील आहेरतच....
बाकी आपलं तेव्हढ ....हा, तेच, लक्षात ठेवायचं.....

आणि व्हय, जेवायला अजिबात विसरायचच न्हाय....
त्याचं काय ये,हजार माणसांचा सैपाक बनवलाय....

हा, आणि जेवणानतर लक्षात हाय ना घरी जायचं....
नाव घेतल्या बिगार मातुर कोणी नाही हालायचं....

हा, आणि विसरायच नाही हा, ते न्हाई ओ....ते तर तुमि आणणरच....
पैलवानाचं म्हणत व्हते मी, तर नाव घेउनच निघायचं......[:D]

रेणुका@एक झोका...चुके काळजाचा ठोका.......
12/9/2007.......12.50a.m.

"आम्ही पुणेकर........."

पुणेकरहो राग मानायचा नाही हं!!!!!!!!! Plzzzzz कोणीही राग मानू नये.......कोणाला उद्देशून लिहिलेले नाहीए...जसे सुचत गेले तसे लिहिलेय........ विनोदी लिहीण्याचा प्रयत्न....बस्स....

"आम्ही पुणेकर........."

आम्ही पुणेकर किनई ,
सोडत नाही बोलायचा chance....
वाटल्यास आम्ही बोलतो,
जे वाटेल ते in advance.....

खदाड खाऊ आम्ही,
पाणीपुरी वा pizza, फडशा पडतो....
बाकी खायच्या बाबतीत आम्ही,
सर्वांना minitaत मागे सारतो....

system विरुद्ध आम्ही,
तसे भर भरून बोलतो...
आणि वेळ येताच शेपूट,
आत घालून देखील पळतो...

अगदीच असे नाही हो,

कधी कधी आमच्यात
शिवाजी महाराजही संचरतो....
भले जयंती दोनदा साजरी करो....
पण साजरी तर करतो.....

आम्ही traffic rules
धाब्यावर देखील बसवतो.....
आणि वर मान करून,
मामाला 'मामा' बनवतो.....

galsच्या बाबतीतही आम्ही
अजिबात backward नाही....
ये नही और सही....
इथे कोणाला आहे घाई???

शनिवार वड्या बद्दल
आम्हाला खूप अभिमान आहे...
भले तिकडे फिरकत नसू,
पण कोणाची बोलायची टाप आहे?

तसे आमचे नेहमी असते,
बेफिकीर नि धम्माल जिणे...
कारण, पुणेकरच आम्ही,
इथे नसते कशाचेच उणे....

त्याचे काय आहे....

उणं कशातच असू नये,
आजवर हेच आलोय शिकत....
उगाच नाही पुण्याला,
शिक्षणाचे 'माहेरघर' म्हणत....

(आम्ही पुणेकरच हो..........)

रेणुका@एक झोका....चुके काळजाचा ठोका....
12/9/2007.....1.30 p.m.

"डोळे हे जादुगार...": भाग 2="प्रेयसी..."

"डोळे हे जादुगार...": भाग 2="प्रेयसी..."

काय करू? माझी प्रेयसी बोलतच नाही......

पण,
डोळ्यांच्या कोपर्‍यातून हसते तेव्हा,
शुक्र तार्‍यासारखी भासते....
कधी टापोर्‍या मोत्यांच्या लडीतून ती,
मुसमुसूनही रडते.....

डोळ्यांतूनच कधी निशब्दपणे ती,
स्वप्नेही मनी पेरते....
नि त्यांना साकार करण्याची जिद्द,
डोळ्यांतूनच देते....

डोळ्यांच्या बाहुल्या नाचवत ती,
अवखळही बनते.....
तर त्याच बाहुल्या स्थिरावून ती,
अवघड निर्णयही घेते....

अशी ही प्रेयसी माझी...
अबोल नि लाजाळू, अबोलीची कळी....
शब्दांपेक्षा जास्त तिला
ही नयनाची बोली......

पण खरं सांगतो मित्रांनो,

म्हणून मला तिचे डोळे
खूप खूप आवडतात......
तिच्या मनाची आंदोलने
ते माझ्यजवळ बोलतात........

रेणुका@ एक झोका.....चुके काळजाचा ठोका......
11/9/2007........4.40.....p.m.