"उंदीर मामा, उंदीर मामा आमच्या घरी याल का?..."

"उंदीर मामा, उंदीर मामा आमच्या घरी याल का?..."

उंदीर मामा, उंदीर मामा
आमच्या घरी याल का?...
हळूच दारामागून येऊन,
आजीला दर्शन द्याल का?...

आजी माझी आहे छान,
पणचुकल्यास धरते माझा कान...
मला मुळीच आवडत नाही,
कान पकडलेला खपत नाही...

तिला दाखवतो तुमची भीती,
गालात हसते, खोडील किती?...
मग तर मी खूपच चिडतो,
सगळीकडेच तुम्हाला शोधतो...

पण,
तुम्ही कुठल्याशा बीळात असता,
मित्रांनाही माझ्या ठाऊक नसता...
म्हणून तुम्हाला विनवतो आहे,
आजीला धडा शिकवायचा आहे...

मग चांगली तिची खोड जिरेल,
कान पकडणे नक्की विसरेल...
हो पण जास्त घाबरवायचे नाही,
नाहीतर ती खाऊ आणायची नाही...

तुमच्या न माझ्या दोस्तीचे,
मी तिला खोटेच संगितलेय...
हळूच तिला परत हसताना,
डोळ्यांच्या कोपर्‍यातून पहिलय...

ते काही नाही उंदीर मामा,
आता तर तुम्ही याच या...
आणि माझ्या त्या आजीला,
एकदा तरी दर्शन द्याच द्या....

मी ही बघतो..... मग,
ती कशी पकडते कान?...
तुमच्यासाठी सांगितलेत
तिला करायला मोदक छान...

मग या हं आता तुम्ही घरी
,दर्शन द्या फक्त तिला तरी...
मला दर्शन नसले तरी चालेन,
मी आपला मोदकांवरच ताव मारेन...

रेणुका @एक झोका...11/11/1007....10.45p.m.

"आमच्या चिमूची शाळा...."

"आमच्या चिमूची शाळा...."

चल ऊठ रे बाळा
आज तुझी शाळा...
ऊठा लवकर आटपा
उशीर झाला पळा....
...कारण आत्ता आहे आमच्या चिमूची शाळा...

मी निवांत झाले
चिमू शाळेत गेला...
चिमूने म्हणे शाळेत
उद्योग मोठा केला....
...आज आहे आमच्या चिमूची शाळा...

नव्हत्या बाई आल्या
फक्त खडू अन् फळा...
हा म्हणाला सर्वांना
चला - ऊठा - खेळा...
.....असा आमचा चिमू आणि अशी त्याची शाळा.....

आल्या, बाई आल्या
म्हण म्हटल्या पाढा...
बे चा पाढा म्हणताना
चिमूचा बसला म्हणे गळा....
...अशी कशी हो आहे ही आमच्या चिमूची शाळा...

इतक्यात चिमू आला
खूप खूप आनंद झाला...
हा गलका कसला झाला
मला लगेच पेच पडला....
...इतक्यात कशी सुटली आमच्या चिमूची शाळा...

हेडमास्तरिनपण आल्या
म्हणे कुठे तो गेला?...
काय केले विचारले
'बेल' वाजवून पळाला....
....अशी असते का वेंधळी मुलांची शाळा?

रेणुका @ एक झोका...चुके काळजाचा ठोका..23/10/2007....11.10 p.m.

*********"माझी आई...शोभाई......."*********

"माझी आई...शोभाई......."

शब्द फुले शोधते, शोभाई तुझ्याच ग साठी...
का सापडेना मला, अर्थ शब्दांच्याच ओठी....

तुझ्या मायेच्या उबेत, विश्व सारे विसावते....
चिन्तेस शांत झोप, तुझ्या कुशीत लागते....

अर्थ किती दडला ग, तुझ्या कोपाच्या कथेत....
धपाट्याची आधी लय, उठे तुझ्या अंतरात.....

रात्रं- दिन तू जागे, राहाशी उशाशी बसून....
दुखणे घेशी लेकराचे, अंगावर ग ओढून.....

वेळ येताच ग आई,........तू होशी खंबीरही...
लेकरासाठी आपल्या , तुझी नजर घार होई...

माझ्या आसवांचे तुला, मोत्याइतके ग मोल...
माझ्या एका सुखासाठी, जग ठरे कवडीमोल...

नको पूजा अन् मोक्ष, जन्म घ्यायचेत ग मला...
हरेक जन्मात तुझीच, लेक व्हायचे ग मला.....

तुझ्या मायेला ग आई, मी वर्तुळच म्हणणार...
आद्या-अंताचा ना शोध, कधी जगास लागणार...

शब्द फुले नाहीत ग, ओंजळ भरूनी मिळाली....
पाकळ्यांनीच ग आज, कथा तुझी गांधाळली...

ऋण नाही फेडायचे, त्यातच राहायचे ग मला....
शोभाई तुझ्यासारखीच, आई व्हायचे ग मला....

रेणुका@एक झोका चुके काळजाचा ठोका....21/10/2007....1.40...a.m.

वस्त्रहरण भाग=9 " सुन्या सुन्या............."

वस्त्रहरण भाग=9 " सुन्या सुन्या............."

हे गाणे लोकप्रिय........सुरेश भट यांचेच.."सुन्या सुन्या मैफीलीत माझ्या......" माझे मराठीतील सर्वात आवडते गाणे...आधी त्यांची मी मनापासून खुपदा माफी मागते...या गाण्याचे विडंबन करायचे की नाही आणि केलेच तर पोस्ट करावे की नाही, या मधे खूप दिवस घालवले मी... पण शेवटी रसिकांसाठी येथे देत आहे.... सर्वांचीच परत एकदा क्षमा मागून....

प्रस्तावना नाही लिहीत आता.... कंटाळा आलाय...तुम्हाला नाही, मलाच!!!!!!! तुमची काळजी मी काय म्हणून करावी? तुम्ही करता का? माझी नाही हो इतर वाचकांची? मग?........वाचा....जमले तर हसा, नाहीही हसलात तरी मला काय? तुमचेच वय कमी होईल....मग बघा तुमचे तुम्ही ठरवा....

मूळ गाणे....
सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या
तुझेच मी गीत गात आहे
अजुन ही वाटते मला की
अजून ही चांद रात आहे

कळे ना मी पाहते कुणाला
कळे ना हा चेहरा कुणाचा
पुन्हा पुन्हा भास होत आहे
तुझे हसू आरशात आहे

सख्या तुला भेटतील माझे
तुझ्या घरी सूर ओळखीचे
उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा
अबोल हा पारिजात आहे

उगीच स्वप्नांत सावल्यांची
कशास केलीस आजर्वे तू
दिलेस का प्रेम तू कुणाला
तुझ्याच जे अंतरात आहे
.....सुरेश भट.........................................

विडंबन......

सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या
माझेच मी गीत गात आहे
अजुन ही वाटते मला की
येणार इथे मानवजात आहे

कळे ना मी पाहते कुणाला
का नसे रे चेहरा कुणाचा
पुन्हा पुन्हा भास होत आहे
चपराशी का हशात आहे

सांगा तुम्हा भेटतील कोठे
असे मधुर (बे)सूर अनोळखीचे
उभी एकटीच अंगणी स्वरांच्या
खुर्च्याही मम गीत गात आहे....

उगीच सर्वांना आणण्याची
कशास केलीस आश्वासने तू
दिलेस का (फुकट) तिकीट तू कुणाला
तुही दडला का कोपर्‍यात आहे

रेणुका @ एक झोका... चुके काळजाचा ठोका...23/10/2007....12.05 a.m.

वस्त्रहरण भाग =8 " तुझे नि माझे..."

वस्त्रहरण भाग =8 " तुझे नि माझे..."

आनंदाने आमच्यावर वार केलाय,अर्थ नाही कळला का? आनंद माने यानी .....आणि आमच्यावर म्हणजे घाबरू नका, कधी कधी मी स्वत:ला आदरार्थी बोलावते....का? माहीत नाही...प्रथम त्याची माफी मागते,त्याच्या कवितेचे विडंबन आणत आहे इथे म्हणून, हो, तो लहानच आणि भाऊही त्यातून, मग त्याची माफी का मागायची हा प्रश्न खूप वेळ सतावत होता मला... पण एक पद्धत आहे ना ही..म्हणून.हो, आपण खूपशा जुन्या पद्धती का पाळतो? हे आपल्याला समजत जरी नसले तरी पाळतोच ना? म्हणून...

प्रस्तावना जरा जास्तच असते ना माझी? जुनी म्हण आठवली... ऐका ना प्लीज...प्लीज्ज... "चाराण्याची कोंबडी अन् रूपायाचा मसाला........" पण मसल्या शिवाय कोणी कोंबडी खाणार का? समझनेवलो को..अहो थांबा, थांबा...नाही जास्त बोलत....वाचा.ही मूळ कविता....


तुझे नि माझे...

तुझे नि माझे जीवन सरले
अता कुठे हे प्राण ही उरले

सरली होती द्वाड ती संध्या
चंद्र-सूर्य ही मागे फिरले...

वेचत आहे मी शब्द तुझे हे
मौनातूनी जे उरले-सुरले...

सोड सखे तु आज हा रूसवा
ओंजळीतून या काही न उरले..

कोण निघावे पहिले येथून
सांग तुझे मग काय गं ठरले..

@आनंद माने
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

तुझे नि माझे... (आनंद आणि आनंदी........)

तुझे नि माझे वय हे सरले
अता कुठे ग दातही उरले?

विसर की आता द्वाड ती संध्या
चंदया-सूर्यालाही तिने मागे फिरवले...
(मग माझी काय बिशाद?...ते दोघे पहिलवन होते ना........)

वेचले होते मी रुमाल तिचे ते
चंदया-सूर्याकडून जे उरले सुरले...

सोड संध्ये...(ऊप्स, सॉरी... )आनंदे, तू आज हा रुसवा...
आता कुठे ग वयही उरले? (काSSSSSशश.........)

कोण निघावे पहिले येथून
( तू गेलिस तरी चालेल मला........चालेल कशाने, पळेल ही)
सांग तुझे मग काय गं ठरले..

रेणुका@ एक झोका..........चुके काळजाचा ठोका.......19/10/2007........12.40 p.m.

"गारुड...."

"गारुड...."

आरं, बस कर तुझं पवाडं
अन् थांबव तुझं ते भारुड....
मायावी तुझ्या दुनियेतलं
थांबव ते नजरंचं गारुड...

त्या तुझ्या गारुडावर
अश्शी डुलाया लागलेय...
आज माझ्या इरोधात मीच
बंड पुकाराया लागलेय...

माहिते मधाळ बोलण्याला
मन माझं भुलतय....पण,
काय करू कळना
'गारुड' वर चढून बोलतय...

रेणुका@एक झोका....चुके काळजाचा ठोका....07/10/2007...11.45 p.m....

वस्त्रहरण भाग=7,"तरुण आहे ....."

वस्त्रहरण भाग=7,"तरुण आहे ....."

सर्वप्रथम सुरेश भट यांची मी हजारदा माफी मागते...मनापासून.कारण त्यांचे चर्चित गाणे...'तरुण आहे....'याचे बिडंबन करण्याचे धारिष्ठ दाखवले आहे...माफी असावी.वाचकांचीही माफी मागतेय.. कारण आपल्या आवडत्या गाण्याला धक्का बसला तर मज मूढ आणि अल्पमती असलेलीला माफ करावे....हुशश!!! औपचारिक बोलणे भलतेच जड असते नाही? जमेल हळू हळू मलाही.... चला, आपण लगेच विडंबन .....हेय कुठे निघालात? नाही, ते तुमच्या जागेवरूनच वाचायचे आहे..चला म्हटले की लगेच उठलात का? कोण आहे रे तो..'उठलोच नाही मी', असे कोण म्हणतोय? असो! तर मग वाचा.....'आलिया भोगासी.....' आता हे आणि कोण म्हटले? असो सोडा त्यांचे, आपण आपले विडंबन वाचूयात.......

ही मूळ कविता....

तरुण आहे रात्र अजुनी, राजसा निजलास का रे
एवढयातच त्या कुशीवर, तू असा वळलास का रे

अजूनही विझल्या न गगनी, तारकांच्या दीपमाळा
अजून मी विझले कुठे रे, हाय तू विझलास का रे

सांग या कोजागिरीच्या चांदण्याला काय सांगू
उमलते अंगांग माझे, आणि तू मिटलास का रे

बघ तुला पुसतोच आहे, पश्चिमेचा गार वारा
रातराणीच्या फुलांचा गंध तू लूटलास का रे

उसळती ट्टदयात माझ्या, अमृताच्या धुंद लाटा
तू किनार्‍या सारखा पण कोरडा उरलास का रे

ओठ अजुनी बंद का रे, श्वास ही मधुमंद का रे
बोल शेजेच्या फुलावर, तू असा रुसलास का रे
...........Suresh B..........................................................................................................

तरुण आहे तू अजुनी, राजसा विसरलास का रे
एवढ्यातच त्या जागेवर, तू असा (तीनदा) पडलास का रे...

अजूनही बुझली न जखम ती, पायाच्या गुडघ्याची
(मलम) लावूनी मी थकले कुठे रे, हाय तू थकलास का रे
(पड ना अजून दहादा......)

सांग या कोजागीरीच्या चांदण्यांची काय चुकी
चालायचे मतच तुझे, आणि तू धड-पडलास की रे...

बघ तुला पुसतोच आहे, शेजारचा तो म्हातारा
(तो म्हातारा तसा पडलेल्या पेक्षा लहानच हो...)
(म्हणतोय) गटारीच्या त्या पाण्याचा गंध तू लुटलास का रे...

उसळाती हृदयात तुझ्या रागाच्या बेधुन्द लाटा...
तू कोरड्यासारखा, पण तो हसलाच की रे...

ओठ अजुनी बंद का रे, श्वासही मंद-मंद का रे
बोलावा रुग्णवाहिकेला, तू असा चाललास का रे....
(मघाचाच म्हातारा....बोलवायला)

रेणुका@एक झोका...15/10/2007, 11p.m